เมื่อวันเสาร์

วันเสาร์ที่ผ่านมาไปบ้านสุดที่ร๊ากมา

โดยที่เมื่อคืนวันศุกร์เลิกงานเที่ยงคืน กว่าจะกลับถึงบ้าน ตี 1

อาขับรถไปรับที่ BTS สุรศักดิ์ บรรยากาศตอนมืด

น่ากลัวพอสมควรเลยล่ะ ดีนะที่น้องต่อเดินไปส่งขึ้น BTS

ได้นอนก้อตี 1 นิด ๆ

พอรุ่งขึ้นรีบตื่นตั้งแต่ 7 โมง งัวเงียมาก

แต่ต้องแข็งใจลุกขึ้นมา เพื่อเธอเลยนะเนี่ย

จริง ๆ วันนี้พี่เอกจะให้มาทำงานด้วย แต่ส้มเบี้ยวซะเลย

เพราะเพื่อน ๆ ก้อไม่มีใครมาเหมือนกัน อิอิ มาหาแฟนดีกว่าเน๊อะ

พงศ์โทรมาตอนกำลังอาบน้ำ บอกว่าพ่อมาบ้าน

ให้สักพักค่อยมา เพราะพ่อมานั่งคุยด้วย พ่อก้อถามด้วยว่า ส้มไม่มาเหรอ

พงศ์ก้อเฉไฉไปเรื่อยเปื่อย พงศ์บอกว่า โทรมานึกว่าส้ม

ยังไม่ตื่นซะอีก โธ่เอ๊ย ส้มซะอย่าง สู้ตาย

เราก้ออาบน้ำแต่งตัว สักพักพงศ์โทรมา บอกว่าพ่อกลับแล้ว

เราก้อรีบนั่งแท็กซี่ไปหาเลย ไปถึง 9 โมง

พงศ์ก้อเตรียมล้างปลาหมึก ทำกับข้าวให้เรากิน ตอนแรก

พงศ์จะให้ส้มทำ ส้มเลยบอกว่า ให้พงศ์ทำดีกว่า

พงศ์เลยทำ ผัดกระเพราปลาหมึก

และส้มก้อทอดไข่เจียวให้กิน อร่อยทั้งคู่ กินกันอิ่มแปร้เลย

ตบท้ายด้วยมะม่วงลูกเบ้อเริ่มเลยอ่ะ

วันนั้นพงศ์น่ารักมาก พงศ์บอกว่า ส้มจะเบื่อพงศ์เมื่อไหร่

ส้มเลยตอบไปว่า ไม่เคยเบื่อเลย เมื่อตอนสมัยเรียนเป็นยังงัย

ปัจจุบันก้อยังเป็นอย่างนั้น พงศ์ก้อยิ้มปากกว้าง (กว่าเดิม) เลยอ่ะ

วันนั้นพงศ์อยู่ใกล้ ๆ ส้มตลอด ไม่ยอมให้ห่างเลย

น่ารักมาก มีความสุขที่สุดเลย อยากให้ช่วงเวลาแห่งความสุข

มันเป็นอย่างนี้ตลอดไปจังเลยเน๊อะ

ตอนเย็น ประมาณ 4 โมงส้มกับพงศ์ก้อกลับบ้าน

อากาศร้อนมาก ส้มอยากกินไอติม พงศ์เลยชวนกินสเวนเซ่นส์

ตอนแรกจะกินทีเดอะมอลล์ ไป ๆ มา ๆ พงศ์ชวนดูหนังด้วย

ก้อเลยไปดูและก้อกินที่บิ๊กซีดีกว่า

เพราะว่ายังไม่ได้ดู สไปเดอร์แมน 3 เลย

พอไปถึง มันมีรอบพอดีเลยอ่ะ ก้อเลยอดกินไอติม

เลยซื้อข้าวโพดกับน้ำเข้าไปกินแทนอ่ะ

ดู Sound Trak ก้อมันส์ดีเนอะ ได้อรรถรสกว่าเยอะเลย

หนังค่อนข้างสนุก คนนั่งข้าง ๆ ก้อเอาใจสุดฤทธิ์

ป้อนข้าวโพดตลอด เราแทบไม่ต้องใช้มือเลย อิอิ สบายจัง

ดูหนังเสร็จ 1 ทุ่มครึ่งก้อกลับบ้าน

พงศ์บอกว่า "จะรักส้มตลอดชีวิตของพงศ์เลย"

พูดแล้วทำให้ได้ด้วยนะ พ่อหนุ่ม--

เมื่อวันอาทิตย์ตื่นมา รู้สึกไม่สบายตัวเลย

ปวดเมื่อย ปวดไปทั้งตัว และมีอาการเจ็บคอด้วย

รู้สึกไม่ค่อยสบาย แต่เดี๋ยวตอนสาย ๆ

ก้อยจะมาบ้าน ให้ส้มโกรกผมให้ ก้อเอานะ เพื่อเพื่อน

พงศ์โทรมา พอรู้ว่าไม่สบายก้อเป็นห่าว

แต่มีการแอบถามอีกว่า ไม่มาหาที่บ้านเหรอ "เหงา"

แน่ะ เดี๋ยวเถอะ อิอิ

ก้อยมาถึงประมาณ 11 โมง กว่าจะเริ่มโกรก

กว่าจะโกรกเสร็จไป บ่าย 3

ระหว่างที่รอให้สีติด ทั้งคนโกรกให้ และคนโดนโกรกผม

หลับกันเป็นตาย เหนื่อยกันทั้งคู่

เสร็จแล้วก้ออาบน้ำแต่งตัว นั่งแท็กซี่มาเดอะมอลล์

เพราะแฟนก้อยจะมาเลี้ยงข้าว

เลยไปหม่ำฟูจิกัน อิ่มมาก ๆ และยิ่งเห็นไอ้ก้อยกับแฟน

สวีตกันต่อหน้าต่อหน้าเรา ยิ่งทั้งอิ่มทั้งเอียนเลย

อิอิ ดีใจด้วยน๊า เพื่อนรัก ที่ได้เจอคนดี ๆ

แอบโทรไปเม้าส์ให้พงศ์ฟัง ด้วยความหมั่นไส้

พงศ์บอกว่า "บอกแล้วว่าให้อยู่บ้าน จะไปทำไม ยิ่งไม่สบายด้วย"

อิอิ แหม ก้อไหน ๆ เขาอุตส่าห์มาเลี้ยง

ก้อยอมถ่อสังขารไปซะหน่อย ไม่ให้เสียไมตรี เน๊อะ

กลัยถึงบ้าน สลบไสลเลยเรา

กลางคืนพงศ์โทรมา คุยกันเกือบชั่วโมง

และเราก้อหลับเลย ง่วงจริง ๆ

เมื่อเช้ารีบตื่นกว่าทุกวัน เพราะว่าโรงเรียนเปิดเทอมแล้ว

เด็ก ๆ ต้องเยอะแน่ะเลย และก้อเป็นจริงดังคาด

แถมรู้สึกง่วงมากเลยเช้านี้

แต่มาถึงออฟฟิศยังไม่ 8 โมงเลย ก้อเลยรีบอัพได

พงศ์โทรมา ตอนเกือบ 8 โมง

ส้มก้อนึกว่า ถึงแบงค์แล้ว ที่ไหนได้ เพิ่งลงจากรถ

บอกว่า รถติด ส้ม่เลยบ่นไปว่า เมื่อเช้า

อุตส่าห์ส่ง SMS ไปบอกแล้วนะ

ว่า ให้รีบออกมา นักเรียนเยอะ รถติดด้วย

พงศ์ก้อบอกว่า เพิ่งเห็นเมสเสจน์เมื่อกี๊เอง อ่ะนะ

รู้งี้ไม่ส่งดีกว่า พงศ์บอกว่า แม่มาใกล้ถึงกรุงเทพแล้ว

อยู่ราชบุรีตอนประมาณ 6 โมงเช้า

ป่านนี้คงถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว

ดีแล้วล่ะ พงศ์จะได้ไม่ต้องตื่นเช้า มาทำกับข้าวกินอีก

น่าสงสารมาก (รึเปล่า) และส้มก้อบ่นให้พงศ์

ฟังว่า เนี่ย มาถึงออฟฟิศ แต่หาแว่นตาไม่เจอเลยอ่ะ

ไม่รู้ว่าเมื่อวันศุกร์ที่เลิกงานดึก แล้วส้มไปวางที่ไหนอ่ะเด่ะ

ตอนแรกคิดว่าลืมในห้องน้ำ ก้อวิ่งไปหาดูก้อไม่เจอ

ไม่รู้พี่แม่บ้านเขาเก็บไปให้ป่าว ไม่เจอด้วย

และห้องน้ำที่ตึกนี่คือ ใช้กันหลายบริษัทด้วย ประมาณ 4 บริษัทอ่ะ

ขอให้มีคนเก็บให้ได้ด้วยเถอะ แต่ก้อไม่รู้อีกแหละ

ว่าลืมไว้ในห้องน้ำจริงป่าว

เดี๋ยวนี้ขี้หลงขี้ลืมมากเลยอ่ะ สงสัยกินแครอทมากไปหน่อย

ถ้าหาไม่เจอล่ะแย่เลยอ่ะ เพราะส้มมองหน้าจอคอม

ไม่ค่อยจะเห็นด้วยอ่ะ จริง ๆ ก้อสั้นแค่ 100 กว่าแหละ

แต่มันต้องใส่อ่ะ งือ ๆ ขอให้วันนี้เจอด้วยเถอะ..สาธุ

ปล.วันนี้คงเลิกดึกอีกตามเคย..

ปล.รักเธอไม่เหมือนเดิม แต่ มากขึ้นกว่าเดิม