แม่ (เธอ) ขอมา..

ในที่สุด ก้อรุ้ว่า เราจะต้องไปพบกับแม่เธอจริง ๆ

สรุปเป็นวันอาทิตย์นี้แล้ว..เครียดจัง

คืนวันเสาร์หลังจากพงศ์กลับจากงานเลี้ยงไทยพาณิชย์

ดูท่าทางเธอไม่ค่อยสบาย พงศ์โทรหาปิติเสร็จก้อโทรมาหาส้ม

ประมาณ 3 ทุ่มกว่า ๆ น้ำเสียงเรียบเฉย

ดูพงศ์เครียดเหมือนกัน พงศ์บอกว่า จริง ๆ อยากให้ส้ม

มาตอนผมยาวมากกว่า ผมสั้นมันดูมั่น ๆ เกินไป

อืม ทำไงได้วะ (ส้มคิดในใจ) และพงศ์ก้อบอกว่า ถ้าแม่เราไม่ชอบเธอล่ะ

อืม ฟังแล้วคิด จริง ๆ คำถามนี้ส้มต้องถามพงศ์มากกว่านะ

ส้มตอบกลับไปว่า "ไหนพงศ์บอกว่า ทุกอย่างอยู่ที่พงศ์ไงล่ะ"

พงศ์ก้อตอบว่า "แต่ยังงัยก้อแม่เรานะ" อืม ส้มฟังแล้วเงียบ

สรุปคืนนั้น หลังจากวางหู ส้มนอนไม่หลับเลย

จนตอนเช้า เกือบ 6 โมง ตื่นมาส่งเมสเสจหาเธอ

"สัปดาห์แห่งความเครียด เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ"

เธอส่งกลับมาว่า "เครียดมาก เดี๋ยวหน้าแก่นะครับ" อืมนะ

ยังมีอารมณ์ขันอีก อีตาบ้าเอ๊ย

ส้มเลยลุกมาเล่นเน็ต ไม่นอนมันแล้ว พอ 11 โมง

ก้อเลยโทรหาปิติดีกว่า คุยไปคุยมา หายเครียดแล้ว ก้อกะจะงีบ

พอดีเที่ยงพงศ์โทรมา คุยไปคุยมา เลยได้ความว่า

ส้มไม่ต้องเครียดหรอก เมื่อคืนที่พงศ์เสียงเครียด เพราะไม่ค่อยสบาย

และก้อเหนื่อยด้วย อืม ค่อยสบายใจหน่อย ยังงัยก้อสู้ตาย

**************************

วันจันทร์ พงศ์มารับที่วัดสุวรรณ และเดินไปขึ้นรถที่อู่ ปอ.84

พงศ์ชอบถามเรื่องต๋องอยุ่นั่นแหละ

ส้มไม่ค่อยอยากตอบเท่าไหร่ ไม่อยากทำให้เจ็บทุกฝ่าย

พงศ์ถามว่า ทำไมไม่บอกต๋องไปเลยว่ามีพงศ์

บอกว่า ส้มเห็นแก่ตัว ถ้าต๋องรอล่ะ

ส้มเลยบอกว่า ส้มบอกไม่ได้หรอก สงสารเขา

พงศ์ก้ออึ้ง ๆ อืม แต่ตอนอยู่บนรถก้อฟังเพลงในมือถือ

ก้อฟังเพลงที่เขาให้เรา (แอบมีร้องให้ฟังบางประโยคด้วยอ่ะ)

พงศ์บอกว่า คิดให้ดี ๆ นะ ถ้าจะคบกับพงศ์

ส้มก้อบอกว่า คิดดีแล้ว ^_^ จริง ๆ นะ

พงศ์บอกว่า เดี๋ยวต่อไป ทุกวันอังคาร จะมารับส้มที่วัดสุวรรณ

ส่วนวันศุกร์ก้อเจอกันแถวท่าพระ และไปหม่ำข้าวกัน

ก้อโอเช ตามนี้แหละ

*****************************

ตอนนี้ อาพิน อาตั้ม และก้อพลอย ไม่อยู่บ้าน

เพราะแม่ของอาพินเสีย ตอนแรกตั้งใจจะไปเยี่ยม ที่ จ.น่าน

แต่วันที่จะไป ยายดันมาเสียซะก่อน

น่าเศร้ามาก ยายคอยอาพินกับพลอยไม่ไหว

ตอนแรกก้อไม่คิดว่าจะอาการหนักขนาดนี้ด้วยอ่ะ

คงจะไปเป็นอาทิตย์แน่ แต่พลอยคงต้องกลับมาก่อน

เพราะวันที่ 1 ม.กรุงเทพมีซ้อมรับปริญญาด้วย

ตอนนี้ ส้มก้อต้องนอนคนเดียว เมื่อคืนก้อเปิดทีวีทิ้งไว้ถึง ตี 3 กว่า

และก้อเปิดไฟทิ้งไว้ทั้งคืน ดีนะ ที่สีทองมานอนด้วย

แต่ก้อยังกลัวอยู่ดีอ่ะ หนาวอีกต่างหาก ก่อนนอนพงศ์เป็นห่วง

อุตส่าห์ส่งเมสเสจมาว่า

"คืนนี้ไม่ต้องกลัว เพราะพี่พงศ์ จะคุ้มครองน้องส้มเอง"

อืม น่ารักดี อ่านแล้วขำ หายกลัวไป 2 นาที

และก้อกลับสู่สภาพปกติ

จริง ๆ ส้มเป็นห่วงพงศ์มากกว่า เพราะเป็นภูมิแพ้

เวลาอากาศเปลี่ยน เขาก้อจะไม่สบาย ปวดหัวตลอดเลยอ่ะ

ต่อไปส้มคงต้องพกยาพาราไว้บ้างแล้วล่ะ

****************************

วันนี้ที่ออฟฟิศก้อไม่มีไรมาก

ตอนเช้าทำยำวุ้นเส้นกินกัน ส้มก้อกินด้วย

ผลสรุป ข้าวเช้าไม่ได้กิน กินยำเลย ปวดท้องมาก

แต่ไม่ถ่าย เลยพะอืดพะอมเหมือนจะอาเจียนเลยอ่ะ ทรมานมาก

ตอนเที่ยงกินสุกี้แห้งมา พอบ่าย ๆ ก้ออาการเดิมอีก

เลยตัดสินใจกินนมเข้าไป ค่อยยังชั่ว หายแสบท้องหน่อย

แต่กลายเป็นเหมือนท้องอืดเลยอ่ะ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้กินข้าวมาตั้งหลายวันนะ

แต่กลับดูตัวบวม ๆ ยังงัยก้อไม่รู้ แถมวันนั้นของเดือน

ยังไม่มาอีก ปกติจะมาตรงวันนะ นี่เลยมา 2 วันแล้ว เซ็งจัง

อย่าให้มาวันที่ไปบ้านพงศ์นะ เพราะจะปวดท้องมาก

ถ้าจะมาก้อมาเลยเถอะ น้องแดงจ๋า

ตอนนี้รอพงศ์โทรมาหาอยู่ ก้อประมาณ 3 ทุ่มแหละ

วันนี้เขาไปงานเผาศพแม่ผู้จัดการ

หลังจากวันนี้ก้อขออย่าได้มีไปงานศพใครเลยนะ มันหดหู่อ่ะ

อยากให้ไปงานมงคลบ้างอ่ะ..สาธุ

**************************

ปล. ลงรูปไม่ได้--สุดเซ็ง

ปล. ตั้งใจจะลดความอ้วนคู่กับติ๊งล่ะ--ต้องทำให้ได้