"ใช่ฉันหรือเปล่า"

มาวันนี้ ขอเกริ่นเรื่องน้ำหนักก่อน

ตอนนี้ได้มีการเดิมพันเรื่องน้ำหนักกับพงศ์ไว้

เนื่องจาก น้ำผึ้งหุ่นใกล้จะขึ้นชกได้แล้ว ทำให้พงศ์คาดว่า

จะทนไม่ได้ ที่มีแฟนเป็นธิดาช้าง

เมื่อวาน พงศ์เลยเดิมพันว่า ให้ดั๊มน้ำหนักลงมาเหลือ 44-45 กก.

ปัจจุบัน น้ำหนักอยู่ที่ 47-48 กก. อ้วนเกินทน

โดยให้เวลา 1 เดือน หากทำไม่ได้ จะเจอเตะ 1 ที

และอาจจะโดนนอกใจได้ (รึเปล่าวะ) แต่ถ้าทำได้ จะให้หอมแก้มพงศ์ 1 ที

งั้นเราจะเดิมพันทำไมเนี่ย เสียเปรียบตลอด

โดยที่พงศ์จะต้องทำน้ำหนักเพิ่มให้ถึง 52 ให้ได้ เนื่องจาก

ปัจจุบัน คุณชายหนักแค่ 49 กก.

อะไรจะสลิมขนาดนั้นเนี่ย สงสัยที่แบงค์จะใช้งานหนัก

เด็กราชมงคลอย่างเราก้อรับคำท้า ดังนั้น สู้เว้ยๆๆๆๆ ลดๆๆๆๆ

ไดวันนี้ ขอเล่าย้อนตั้งแต่วันจันทร์เลยนะ

22.01.07

วันจันทร์ มาเคลียร์งานแต่เช้า

ไม่ค่อยมีไรให้ทำมากเท่าไหร่ เพราะพี่จี๊ดมัวแต่ดองงาน

กลับบ้านเร็วอีกแล้ว 5 โมงก้อสลายตัว

23.01.07

วันอังคาร แต่งตัวสวยเป็นพิเศษ เพราะนัดกับพงศ์ไว้

5 โมงเย็นรีบจรลี เพราะต้องไปทำฟันด้วย

ไปถึงปากซอยพาณิชย์ธน เกือบ 6 โมง มาก่อนพงศ์อีกด้วย

คุณหมอใส่เหล็กด้านล่างให้ จ่ายไป 5 พัน

และนัดมาถอนฟันล่างอีก วันที่ 2 กุมภา แต่ส้มขอเลื่อนหมอ

เพราะวันที่ 3 จะไปดูนเรศวรกับพงศ์ ฟันหลอ..อาย

ขอเลื่อนเป็นวันที่ 6 แทน หลังจากวันที่ 6 คงหน้าเหมือนศพ

ทำฟันเสร็จ หิวข้าว แวะกินบะหมี่เกี๊ยวกันหน้าบิ๊กซี

เสร็จแล้วพงศ์ก้อกลับบ้าน..โทรคุยกันก่อนนอน--หลับฝันดี

24.01.07

เคลียร์งาน ๆๆๆๆๆๆๆ โทรนัดก้อยตอนเย็นที่ฟิวเจอร์

นัดไปเลี้ยงข้าว เพราะสัญญากับก้อยไว้

ตอนได้รางวัลตั๋วเครื่องบิน

สรุปเลี้ยงข้าวที่ S&P หมดไปเกือบ 500

กินกันล้างผลาญมาก สมควรที่จะอ้วนแล้ว >_<

กินข้าวเสร็จ ส้มแวะซื้อการ์ดที่ 555 ให้พงศ์พร้อมกับ

หัวใจที่เป็นแก้วดวงเล็ก 2 ดวง เพราะพรุ่งนี้จะครบรอบ 1 เดือน

ที่กลับมาคบกันใหม่ (เว่อร์ไปมะ)

เสร็จแล้วก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน..นอนหลับฝันดีเหมือนเดิม

25.01.07

วันพฤหัสแล้ว จริง ๆ นัดกับพงศ์วันศุกร์ แต่พอดีพงศ์ต้องไปงานศพ

เลยเลื่อนมาเป็นวันนี้ โชคดี เป็นวันครบรอบพอดี อิอิ

นัดเจอกันท่าพระ ส้มลงรถมาปุ๊ป พงศ์ก้อลงตามมาปั๊ป

แต่พงศ์มาช้ากว่า เลยต้องจ่ายค่าปรับให้ส้ม 20 บาท เทอก้อยอมจ่ายโดยดี

ตอนแรกจะไปหม่ำข้าวกันที่ร้านพรอนันต์

แต่พอดีพงศ์ไม่ค่อยหิว ส้มก้อเหมือนกัน เลยไปกิน ฮะจิบังที่บิ๊กซีแทน

กินเสร็จ ส้มก้อให้การ์ดพงศ์พร้อมหัวใจ 1 ดวง อิอิ เขิลล์

อ้อ ตอนนั่งบนรถ พงศ์บอกว่า พงศ์ชอบเพลง "ใช่ฉันหรือเปล่า" ของกะลา

มีการแอบร้องให้ฟังนิดนึง และบอกว่า ให้ส้มเอามาลงมือถือด้วย

จริง ๆ ส้มก้อลงแล้ว แต่ลบไปแล้ว วันนี้มาฟังอีกที ก้อซึ้งอ่ะ

กลับถึงบ้านรีบโทรไปโหลดเป็นเสียงเรียกเข้าแทนเพลงเดิมอ่ะ

และก้อลงเพลง นั่งฟังไป ซึ้งไป มีความสุขจัง

เทอโทรมา เห็นเราโหลดเพลง เทอบอกว่า เราน่ารักจัง ทำตามที่บอก

อืม ทำตามหัวใจแหละ--

26.01.07

วันศุกร์ ไม่มีงานไรทำเลย ว่างๆๆๆๆๆ

กลับถึงบ้านยังไม่ทุ่มเลย รู้สึกง่วง ว่าจะงีบหลับ

พอดีปิติโทรมาคุย ก้อคุยๆๆๆๆ

และก้ออาบน้ำ แต่งตัว รอพงศ์โทรมา เพราะเขาไปงานศพ

กว่าเขาจะโทรมาก ก้อ 4 ทุ่มกว่า ส้มหงุดหงิดเล็กน้อย

พงศ์ก้องง ๆ เห็นส้มทำเสียงแข็ง

ส้มถามว่า อยู่ไหน เขาบอกว่า อยู่ในห้อง นั่งอยู่บนเตียง

และก้อพูดว่า "คิดถึง" โอ๊ย ฟังแล้วเขิล แต่ส้มทำเป็นบ่นกลบเกลื่อน 555

คุยไปคุยมา จนเกือบ 5 ทุ่ม พงศ์ก้อง่วง ก้อแยกย้ายกันไปนอน

27.01.07

วันนี้ตื่นมาง่วงมาก แทบไม่อยากลุกเลย วันเสาร์แท้ ๆ ต้องไปทำงาน

อิจฉาพงศ์จัง วันเสาร์ไม่ต้องทำงาน ฮือๆๆๆๆๆ

นั่งรถไปทำงาน นั่งฟังเพลงบนรถ สักพัก พงศ์ส่งแมสเสจมา

"ไม่ได้เลิศหรู แค่คนบนพื้นดินทราย ไม่ใช่เจ้าชาย ที่ทำให้ส้มได้ทุกสิ่ง...พงศ์"

อ่านแล้วก้อยิ้มคนเดียว เขิลล์มาก เลยส่งกลับไป

"มีเพียง 2 มือ ที่พร้อมจะทำเพื่อเธอด้วยรักจริง ไม่มีวันจะทิ้ง ให้เธอต้องเสียใจ"

วันนี้มีความสุขแต่เช้าเลย--จุ๊กกรู้

ไปถึงที่ทำงาน วันนี้ผิดคาด ทำงานเยอะกว่าทุกวัน หัวฟูเลย

ทำเสร็จ บ่ายโมงนัดเจอปิติกับก้อยที่ รร.แมริออท

ไปถึง นั่งกินร้าน ส้มตำหลอด ระหว่างนั่งกิน ปิติบอกว่า

เมื่อวานโทรหาพงศ์ที่บ้าน แต่แม่เขารับสาย

แม่เขาก้อบ่นปิติว่า เป็นพ่อสื่อพ่อชักดีนัก ประมาณเนี้ย

และก้อถามถึงส้มว่า ส้มเป็นยังงัยบ้าง

ปิติก้อบอกว่า ส้มนิสัยดี

แม่เขาก้อบอกว่า รู้ได้ไง

ปิติก้อบอกว่า เป็นเพื่อนกับส้มมาตั้งนานแล้ว

แม่ก้อบอกว่า ส้มมีแฟนมาตั้งหลายคนแล้วไม่ใช่เหรอ กลัวจะมาหลอกพงศ์

ปิติก้อบอกว่า ที่ผ่านมา ส้มเขาก้อไม่ได้จริงจัง แต่กับพงศ์จริงจัง

แม่ก้อบอกว่า เนี่ยให้พงศ์พามาบ้าน ก้อไม่ยอมพามา

และพงศ์ก้อเปลี่ยนไป ผ้าก้อไม่ซัก โทรศัพท์ทุกวัน ทีแม่จะโทรบ้างก้อบ่น

ปิติก้อบอกว่า ส้มเขาเรียบร้อยนะ ทำงานบ้านได้ กับข้าวก้อทำเป็น

แม่เขาก้อบอกว่า เดี๋ยวนี้หายาก ผู้หญิงที่เป็นแม่บ้านแม่เรือนเนี่ย

ฯลฯ ประมาณเนี้ย แค่ฟังก้อเครียดแล้ว

ดีนะ เล่าตอนกินส้มตำหมดพอดี ไม่งั้นคงกินไม่ลง

ปิติก้อเว่อร์จริง ขอสารภาพ กับข้าวทำไม่เป็น

แต่งานบ้านงานเรือนก้อพอได้บ้าง

ยอมรับว่าไม่ใช่คนขยันไรมากมาย เพราะทำงานเกือบทุกวัน

วันหยุดก้ออยากพักผ่อน ฟังแล้วเครียดจัง

โทรหาพงศ์ คุยไรไม่ได้มาก เพราะเขาอยู่บนรถพี่จี

กำลังจะไปงานเลี้ยง 100 ปีไทยพาณิชย์

ก้อเลยไว้คุยกันตอนกลางคืน อือ ๆ

เครียด ก้อเลยไปกินไอติมสเวนเซ่นส์ดับเครียด

เสร็จแล้วปิติก้อกลับ ส้มกับก้อยไปเดินคลองสานต่อ

ส้มได้เสื้อมา 1 ตัว ก้อยได้เสื้อกับกางเกง

สลายตัวกลับบ้าน มาถึงบ้านประมาณ 4 โมงครึ่ง

ง่วงสุด ๆ กินกาแฟเย็นไป 1 แก้ว ดูหนัง

และก้อมาอัพไดเนี่ยแหละ

คิดถึงเรื่องแม่พงศ์ตลอดเลย ว่าเอาไงดี

พรุ่งนี้เลยส่งปิติให้ไปบ้านพงศ์ ไปสืบราชการลับซะหน่อย

แต่เดี๋ยวคืนนี้ต้องคุยกับพงศ์ก่อน ว่าปิติไปได้ไหม

แต่แม่พงศ์เขาชวนปิติหลายครั้งแล้วอ่ะ

แล้วส้มค่อยตามไปอาทิตย์หน้าละกัน ตอนแรกจะไปอีกอาทิตย์นึง

แต่เดี๋ยวต้องถอนฟัน เดี๋ยวแม่ฝันร้าย

อ้ออีกอย่างนึง แม่เขาบอกปิติว่า เขาอ่ะดูคนออก

และส้มหน้าตาไม่ได้โดนใจผู้ใหญ่เลย หน้าออกดู ดุ ๆ ร้าย ๆ ด้วยซ้ำ

ถ้าเขามองเราผิดล่ะ ไม่อยากจะคิดเลย

ยิ่งแม่พงศ์พูดออกมา ยิ่งทำให้ส้มเครียดมาก คิดไปต่าง ๆ นา ๆ

เฮ่อ .. กลุ้มว้อย--เมื่อไหร่พงศ์จะโทรมานะ--

ปล.ลงรูปใหม่ๆ ไม่ได้เลยอ่ะ มันไม่ขึ้นให้อ่ะ เฮ้อ..